De diepte in:
nieuw!!
Het hebben van behoeften is in onze samenleving redelijk beladen. Het woord wordt vaak negatief gebruikt, "behoeftig" zijn betekent in de regel weinig goeds. Tegelijkertijd is juist het hebben van behoeften hetgene dat ons tot mens maakt. We hebben allemaal behoefte aan voedsel, verzorging, warmte, liefde en vooral om te weten wie we zijn.
Op het moment dat je niet lekker in je vel zit dan kun je je afvragen of er op dat moment een bepaalde behoefte niet wordt ingevuld. En als dat gevoel lang aanhoudt dan kan het zelfs zijn dat aan deze behoefte structureel niet wordt beantwoord. Een heleboel factoren kunnen hiervan de oorzaak zijn. Misschien heb je geleerd dat je geen recht hebt op deze behoefte, misschien vertel je jezelf dat het onzin is, wie weet schaam je je er zelfs voor.
In je kindertijd is de omgeving verantwoordelijk voor de invulling van je behoeften. Wanneer er op een voedende, liefdevolle wijze op jouw behoeften wordt gereageerd dan ontstaat daaruit een evenwichtig en veilig ervaren van de wereld. Op het moment dat er afwijzend, afstandelijk of zelfs beoordelend op een bepaalde behoefte wordt gereageerd, wordt die beladen met gevoelens van schaamte en raakt die behoefte uit evenwicht. We zetten deze behoefte dan in de schaduw, leren er niet mee om te gaan waardoor die er in ons latere leven op vervormde en beangstigende wijze uitkomt. De worsteling hiermee projecteren we dan vaak in onze relaties waardoor die onder druk komt te staan. Uiteindelijk beheerst deze onderdrukte behoefte dan ons hele leven. Een duidelijk voorbeeld is een verslaving.
Elke behoefte kun je oorspronkelijk plaatsen in de volgende categorieen:
Eigenheid (autonomie, identiteit, integriteit, zelfexpressie)
Emotioneel (delen, verbinden, vertrouwen, intimiteit, erkenning)
Spel (humor, plezier, spelen)
Fysiek (aanraking, bescherming, beweging, seksuele expressie, voedsel, water)
Spirituele verbondenheid (beschouwing, betekenis, eenheid, schoonheid, inspiratie)
Vieren (van het leven, maar ook van verlies)
De heling van de behoeften die beladen zijn geraakt begint in mijn praktijk bij het ontdekken en vaststellen ervan. Vervolgens werken we de beladen, soms diepliggende herinneringen door die er verantwoordelijk voor zijn dat de behoefte zo'n dominante rol heeft gekregen in jouw leven. Uiteindelijk is het proces erop gericht dat je zelf weer verantwoordelijkheid gaat nemen voor deze behoefte, en de natuurlijke balans in jouw leven zich herstelt. Dit betekent in de praktijk dat er gevoelens van vriendschap en compassie naar jezelf worden ontwikkeld en dat de manier waarop je met jezelf en daardoor ook met je omgeving omgaat op ingrijpende wijze verandert.
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|